10-06-12

gloria aan de vooravond van haar nieuwe leven als grote zus en haar eerste schoolfeestervaring

het begint wat afgezaagd te klinken, maar gloria huppelt nog steeds door het leven. haar haren worden alsmaar langer, haar tong ook en haar motoriek begint stilaan allures te krijgen van de nieuwe wereldkampioene turnen bij de min 3-jarigen. hele choreografieën verzint ze bijeen - ze krijgt nu ook één keer per week turnles van juf annemie - en ze begeleidt zichzelf daarbij graag met haar (met momenten nogal luide) stem. ze kan al eens bazig zijn, dan speelt ze klasje met haar blokken waarbij de blokken de kindjes van haar klas voorstellen en naar dezelfde namen luisteren als de echte kinderen uit haar klas:"nee, suleimane, je moet luisteren naar de juf. nee, lore, ik heb je gezegd dat je je boterhammen moet opeten. nee, daniel, je mag nu niet schilderen. nee, nada, jij moet dansen." soms een beetje angstaanjagend hoe goed ze praat en hoe ze haar ervaringen van door de dag meeneemt naar huis. maar volgens juf heidi is ze in de klas nog altijd heel enthousiast en vrolijk, zonder erover te gaan. gloria staat nog steeds elke dag te springen om naar school te vertrekken. wat wil een ouder nog meer? en het moet gezegd: een school in het midden van een park is echt wel onwaarschijnlijk fijn. geen auto's, geen verkeer ... alleen wat fietsen, bakfietsen, fietskarren, steps, autopeds, kinderfietsen, tweewielers, driewielers. en dan nog de geur van de bomen, het geritsel van het gras, de kleur van bloemen. bijna te romantisch om waar te zijn. reken daarbij de zwemvijver in het naburige park op 5 minuten fietsen en het plaatje is helemaal af: dominique haalt zijn dochter om 15u30 van school op (let wel: enkel op maandag en dinsdag, maak je geen illusies: enkel werken tijdens de schooluren is niet haalbaar), heeft een picknick en een zwemzak in de fietstas zitten, rijdt verder met haar naar het boekenbergpark, ontdoet gloria van haar kleren, vervangt haar onderbroek door een zwembroek, ontkleedt zichzelf natuurlijk ook (en houdt tijd terwijl zijn kind in het oog) en springen samen in de ecologische zwemvijver. ja. dat is het leven. zwemmen is dat natuurlijk niet, eerder wat ploeteren in het water. maar het is het gedacht dat telt.
gloria kent geen grenzen, ze blijft maar doorgaan. ik begrijp zelf niet waar ze die constante energie vandaan haalt. van 7 uur 's morgens tot ver na achten 's avonds. en dan nog is het soms moeilijk om haar in bed te krijgen. vriendinnen hebben me ooit gezegd: "wacht maar tot gloria naar school gaat, dan zal ze wel makkelijker gaan slapen". not.  middagdutjes zijn al lang geschrapt van haar dagschema. en dan nog lijkt het alsof ze zich niet wil overgeven aan de nacht. hele afleveringen over assepoester, sneeuwwitje, dwergen, roodkapje en oma's worden geïmproviseerd aan de rand van haar bed. maar nooit zoekt ze dromend haar weg in de verhalen die verteld worden. liever stelt ze nog een paar vragen om te weten hoe de vork nu daadwerkelijk in de steel zit. als ze dan eindelijk haar ogen sluit, opent ze die steevast nog een paar keer later op de avond om dan ergens in het holst van de nacht naast ons bed te staan met haar tut, kussen en knuffel. dan hopt ze tussen ons in, baant ze zich een weg tussen onze slapende lijven en herneemt ze haar nachtrust. soms kan ik dat niet aan, word ik wakker en verplicht ik haar naar haar eigen bed te gaan, soms merk ik het niet en ligt ze de hele nacht tussen ons, soms legt dominique haar terug in haar eigen bed, soms legt dominique haar langs zijn kant zodat ik geen last heb van haar gewroet .... we zijn in elk geval niet consequent en worden 's ochtends vaker wakker met drie dan met twee. is dat erg? tja. zoveel verschillende meningen, zoveel verschillende ideeën daarover. iedereen moet dat voor zichzelf uitmaken. sommigen zeggen dat het onnatuurlijk is om een kind in zijn eigen bed te laten slapen, sommigen zeggen dat het een absolute noodzaak is. ik hoop nog altijd dat het er ooit zal uitgroeien en ze plots vlotjes doorslaapt van 8 tot 8. zeker nu nummer twee zich zeer binnenkort aandient. binnen 10 dagen om exact te zijn. zal ondertussen toch al zo'n vlotte 3 kilogram wegen en voorlopig zit alles perfect op schema. laatste controle op 36 weken was primadelux. niemand kan voorspellen wanneer hij of zij zich zal aankondigen. vanaf morgen ga ik met zwangerschapsverlof. ergens hoop ik nog op een paar dagen rust, maar tien dagen moet het nu ook niet meer duren. en zeker niet langer. maar dat zal de natuur bepalen. gloria praat vrolijk over de baby, leest boekjes voor, roept 'goeiemorgen' tegen het ongeboren kind en vraagt zich af of de baby nog voldoende plaats heeft. 'heb jij nog wel genoeg plaats daar in die buik, kleine baby?' als je vraagt langs waar ie geboren wordt, dan duidt ze mijn navel aan. als je vraagt waar ie gaat slapen, dan zegt ze: "bij mij in bed'. ik ben benieuwd. het zal een klein bommetje werpen op de relatieve rust die er de laatste maanden heerste. relatief, want rustig is het nooit. maar een kind van bijna 3 is best wel zelfstandig en in staat tot heel veel dingen. en vooral: in staat om te communiceren. één ding staat vast: gloria wordt een topzus.
die topzus beleefde afgelopen zaterdag haar eerste schoolfeest. weken voorbereidingen gingen er aan vooraf. 'ik moet witte kleren aan, mama, en handschoenen. om te dansen.' en dansen heeft ze gedaan. en gezongen. op handjes draaien van k3. tja, ik mag niet te kritisch zijn. gloria straalde in haar witte outfit, haar haren proper in twee staartjes met roze bloemetjes (alsof ze op punt stond haar eerste communie te doen) en supergelukkig met al het publiek dat er voor haar was: oma, opa, mams, tante heidi, diede, marthe, peter michiel en nonkel joris. vanuit haar schapenklas ging de tocht langs de lange gang om tegen 15u het podium te betreden. en wij natuurlijk op de eerste rij. ik aan de rechterkant, fototoestel in de aanslag, nichtje marthe aan de linkerkant, ook met audiovisueel materiaal. gloria struikelt bijna over het trapje aan het podium maar gaat als een 'echte' in het midden op de eerste rij staan. de muziek begint, ze zet haar handen in haar zij, neemt haar danspartner suleimane bij de hand, draait een paar keer rond en herbegint hetzelfde thema. tot er op het einde van het nummer gesprongen mag worden en er tijd is voor een korte persoonlijke improvisatie. ze geniet en ziet dat het goed is. en ik trek foto's op het gevoel want mijn lens is wat vochtig.

21:30 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Al zo snel komt die nieuwe zus eraan! Wat gaat de tijd snel!
Ik kan alleen maar zeggen: geniet met volle teugen van deze 'top'tijd! Want voor je het weet, zeggen je dochters: mama, doe normaal, dan al thuis? Of gaan ze op vakantie met hun vriend , of hebben ZIJ verlof en doen lekker niets ...
Gloria is een levendige kleuter, geniet, geniet, geniet!
En ik hoor zeker iets als het zusje er is!
Veel lieve groetjes

Gepost door: karin | 10-06-12

3 jaar geleden een klein hommelke die enkele maanden op neonatologie moest verblijven omdat de natuur een kleine foutje had gemaakt, nu een flinke grote zus in wording. Heel actief, vol energie en een woordenschat waar dat andere 3-jarigen nog niet kunnen aan tippen. Lieve Gloria als ik jou hoor of zie loopt mijn hartje over, jij maakt mij goedgezind.

Gepost door: tante magda | 11-06-12

top! :-)

een hele dikke kus
voor grote zus
van mus

X

Gepost door: mus | 11-06-12

top! :-)

een hele dikke kus
voor grote zus
van mus

X

Gepost door: mus | 11-06-12

De commentaren zijn gesloten.