14-07-12

pablo: week 2

's morgens doet dominique gloria naar school zodat hij en ik nog even kunnen blijven liggen. hij, mijn zoon, mijn pablo-met-de-pientere-ogen. dan vleien we ons nog eens tegen elkaar aan en vertel ik hem een verhaaltje. tot het echt wel tijd is om op te staan, een doucheke te nemen en mij klaar te maken om bezoek te ontvangen, wat te keuvelen, pablo nog eens te voeden, een soepeke te maken, een boterham te smeren, de cultuurkatern van de krant te lezen ... alles gebeurt een versnelling lager nu gloria op school zit en dominique opnieuw aan het werk is. laurence, mijn lactatiedeskundige (veel punten bij de scrabble), verzekert me dat mijn borstvoeding zijn werk doet vermits pablo op maandag 25 juni, iets meer dan een week na zijn geboorte, al opnieuw 3190 gram weegt - bijna zijn geboortegewicht. ik kan het bijna niet geloven na het moeilijk borstvoedingsverhaal met gloria, maar deze keer lijkt het te lukken. pablo wordt rustig als ik hem aan de borst leg, drinkt en slikt en zoekt als een klein diertje naar een tepel als hij honger heeft - ongeacht bij wie hij op de arm ligt. blijkbaar voelen ze die tepel omdat die warmer is dan de rest van de borst. dan worden zijn bewegingen nog ongecontroleerder dan die al zijn bij een baby van een dikke week en beweegt hij zijn hoofd op een staccato-achtige manier met als enige doel: melk! gloria legt haar poppen ook maar al te graag aan haar miniborstjes. 'kijk, mama, mijn popje heeft ook dorst.' en dan zit ze halfnaakt in de zetel haar lotje, haar bella, haar winnie of haar pippi te voeden. ze blijft erg lief voor haar broer: kusje hier, kusje daar maar regelmatig sluipen er aandachtscrisissen in. gloria gaat nog moeilijker slapen, ze eet nog slechter en ze komt 's nachts nog meer uit haar bed. pfff. het is een echte schat en ze is zo bijdehand en grappig, maar soms hangt ze het echt uit. en het probleem is dat ze weet dat ze zich heel veel kan permitteren waardoor boos worden niet altijd het gewenste effect heeft. maar ze loopt vrolijk aan iedereen te vertellen dat haar broer geboren is. 'mijn broer is geboren, mevrouw de bakker'. 'mijn broer is geboren, mevrouw van de bibliotheek' .... wat een voorrecht dat gloria voor altijd over 'haar broer' zal kunnen spreken. hopelijk worden het maatjes, kunnen ze elkaar steunen door dik en dun. hopelijk kunnen ze altijd bij elkaar terecht. na de nodige ruzies natuurlijk. maar het zou fijn zijn mochten ze elkaar koesteren om elkaar nooit los te laten. dat lijkt mij een fantastisch geschenk voor mijzelf en voor dominique. na al die jaren (37 binnenkort) vind ik het nog altijd spijtig dat ik zelf geen broers of zussen heb. ik ervaar dat nu nog altijd als een gemis, als een deel van mij dat niet compleet is. ik heb enorme chance met de fijne vrienden die mij omringen en een aantal van hen beschouw ik als zeer naaste familie, maar die specifieke bloedband zal ik nooit hebben.
wij kussen onze beide pollekes. pablo gaat gloria mee van school halen en slaapt rustig door het speeltuinlawaai door. pablo heeft voorlopig nog geen last van reflux. pablo heeft nog geen last van krampen. pablo opent zijn oogjes al wat meer en kijkt - vaak wat verschrikt - rond zich heen. als gloria dat merkt, dan roept ze met volle force: 'die is wakker.' lang leve broer en zus.

21:56 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

lang leve broer(s) en zus!
dat vindt ook mus.
recht uit 'sardegna' terug thuis
en ik meteen het wijde web doorkruis
om meer over gloria en pablo te lezen
en weer eens volledig ontroerd te wezen.
toch heel gauw weer terug weg ermee
naar vanboven in frankrijk echt vlak bij de zee.
maar daarna houdt mus eens even wat vrij
en komt ze zeker langs en praten we bij.
over broers en zussen
en delen we kussen XXX

Gepost door: mus | 16-07-12

De commentaren zijn gesloten.