23-10-12

pablo meer dan vier maanden

gloria zingt: 'zet je kroon op je kop, met een kaarsje erop want 't is feest vandaag omdat jij verjaart'. pablo is natuurlijk niet echt jarig. we vieren zijn vierde vermaanddag. bij gloria vierden we vroeger ook verweekdagen. later vermaanddagen. en nu enkel nog verjaardagen. vanaf pablo's twaalfde vermaanddag vieren we ook voor hem enkel verjaardagen. maar nu dus nog vermaanddagen. altijd beetje feest. met een kroon, een zelfgebakken ondersteboven peren&appelcake (een tarte tatin, maar dan met cakebeslag in plaats van bladerdeeg), een liedje, een uitgeknipt hart en vier vrolijke ballonnen. als hij zou kunnen, zou pablo die ballonnen vast en zeker laten vliegen. maar zo ver gaat zijn motoriek nog niet. alhoewel hij zijn rechterarm sinds een paar dagen uiterst interessant vindt. zeker wanneer die halfweg naar boven gehoffen wordt en wanneer de hand aan zijn rechteram iets vasthoudt. voorlopig beseft hij nog niet dat hij zelf de motor is van zijn evoluerende motoriek. hij kraait als de beste - langgerekt en monotoon - en vindt zijn zus absoluut geweldig. meestal beloont hij gloria's poppenkastspel met een brede glimlach. dan zet ze al haar kleine stoeltjes rond zijn wipperke en installeert ze de inboedel van haar poppenhuis op de zitting van de stoelen. en natuurlijk kunnen haar poppen vliegen, overkop gaan en van mens in dier veranderen. alles is mogelijk in hun wereld. sinds kort gaan we ook samen in bad - eindelijk gedaan met dat geklooi met dat babybadje -. met vier lukt niet, daarvoor is het bad te klein, maar met drie gaat perfect. lauw water, wat babyolie erin, even wachten .... en plons. pablo krijgt een watermassage van gloria's speeleenden en het handwasje wordt een olifant die haar mama kwijt is. aan gloria haar fantasie zal het niet liggen. die maakt van elke mug een olifant. en geeft elk ding een naam. grappig dat die namen op den duur zo ingeburgerd zijn. iedereen in dit huis weet wie henry, lotje, bella of gaston is. maar een echt poppenmoederke is gloria niet. wel als het op opereren aankomt. dan mogen alle poppen zich in de wachtkamer zetten en luistert ze naar al hun problemen. meestal is er maar één oplossing: 'jij hebt een operatie nodig' - zegt gloria dan, waarop ze haar dokterskoffer bovenhaalt met een inhoud die ze koestert als een schat (latex handschoenen, mondmaskers, windels, pleisters, potjes voor staaltjes, staafjes, steriele doekjes, steriele operatiedoekjes.... - danku tante magda). datzelfde arsenaal aan materiaal wordt trouwens ook gebruikt wanneer ze tandarts speelt of restaurantje. multifunctioneel dus. en nog steeds staat gloria op de eerste rij wanneer ik 'shit, in mijn vinger gesneden' roep (meestal vanuit de keuken). 'moet ik je verzorgen, mama?' - terwijl het bloed op het brood drupt. af en toe mag pablo de patiënt spelen. dan hou ik graag een oogje in het zeil, want voor hij het weet zit hij met een hoekje oor minder. knippen is trouwens ook een top-10 bezigheid de laatste weken. minutenlang kan gloria zoet zijn met één papier in vier, in acht, in twaalf, in zestien, in vierentwintig te knippen, liefst alle snippers verspreid op de vloer. of confetti voor het vermaandfeest van pablo, die sinds gisteren vlot patatjes binnenhoudt. dag één: een dikke 70 gram wortelpuree naar binnen. dag twee heeft hij een volledige portie van 140 grammen in zijn kas geslagen. en hij leek wreed kontent. we doen er voorlopig nog wel een uurke of zo over, maar alle begin is moeilijk. zo'n gemakkelijk ventje. ben een beetje bijgelovig, dus wil er niet te veel over kwijt maar het is gewoon een heerlijk lief en vlot kind. doet niet moeilijk en als hij dat wel doet, kan je je drie dingen afvragen: honger? stront in de broek? moe en niet kunnen slapen? als er of een fles, of een proper broek, of een doekske over zijn hoofd en een warme borst kan toegediend worden, is hij binnen de kortste tijd weer happy as ever. of in dromenland. mijn praktisch en efficiënt kantje houdt van dat soort eenvoud.
efficiënt ben ik de laatste tijd ook in mijn vervoersmogelijkheden. soms denk ik wel eens (smalend) aan de tijd van toen, toen er voor het vervoeren van het kindeke slechts één middel bestond: namelijk de voiture, ook wel wandelwagen of koets genoemd. daar moest je het mee doen. tegenwoordig geniet mijn kindeke van een arsenaal aan transportmiddelen. er is de maxicosi - voor de autoritten, er is de wandelwagen voor een frisse wandeling in de open lucht - compleet met een (af)monteerbaar stoeltje op wielen waarop gloria kan staan of zitten terwijl ik rijd met pablo in zijn wagentje, er is natuurlijk de fantastische fietskar die ook omgevormd kan worden tot wandelwagen, er is de draagzak, er is de draagdoek. al deze items zijn onderling verruil- of combineerbaar. ik kan met de fietskar aangekoppeld aan mijn fiets tot in de dierentuin rijden en ter plaatse van de kar een wandelwagen maken. de koppelstang gaat er dan af, de wieltjes die maken dat de kar een wandelwagen wordt, gaan erop. als pablo het niet langer naar zijn zin heeft in de kar - die ik op dat moment als buggy gebruik - kan ik de draagzaak aandoen en mijn kind daarin placeren. ik kan ook de draagdoek omwikkelen - iets omslachtiger, maar fijner omwille van het zachte katoen van de doek. en zo kan ik nog wel even doorgaan....

20:42 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Geniet van al die luxe, de mogelijkheden van kar, draagdoek, buggy ...
De foto's zijn zooooooo herkenbaar, zus die voor broer zorgt, koester het ...
Zo leuk dat je ondanks de 'donkere' herfstperiode geniet van alles!

Gepost door: karin | 28-10-12

De commentaren zijn gesloten.