01-01-13

eind december 2012 - het feest van het begin

in mijn Vorig Leven ging ik naar de supermarkt en kocht ik twee bussen halfvolle melk waar ik dan gemiddeld drie weken mee deed, ging ik af en toe naar de markt voor een handvol appelen en een zakje verse groenten. in mijn Vorig Leven bracht ik eens per maand mijn was naar de wasmachine van mijn moeder en was ik amper thuis. geen kind om naar om te zien. geen lief dat me lief toelachte. elke dag lag open, alles was mogelijk.
nu komen we met een karton van twaalf bussen melk amper twee weken toe en staat er constant een volle fruitschaal te blinken. de bananen vliegen de deur uit, de appelen en peren ook. kilo's aardappelen, rijst, pasta ... na het wekelijkse marktbezoek kom ik thuis met minimum vier zakken vers voer en de colruyt is een driewekelijks noodzakelijk kwaad. wekelijks draaien er zo'n vier machines was. die moeten dan ook strijkgewijs nog eens verwerkt worden (danku, oma) en verdeeld onder de rechtmatige eigenaars. er moet op zeer regelmatige tijdstippen brood aanwezig zijn want anders heeft het kind niets eetbaars in haar lunchdoos, de schooltas moet elke dag gecheckt worden op plotse opdrachten als 'breng een schoendoos mee', 'breng een oude schoen mee die je niet meer nodig hebt', 'breng iets mee over een spin' en 'vergeet de bijbestellingen van de schoolfoto niet tijdig te betalen'. het crècheboekje van het andere kind moet elke ochtend aangevuld worden met noodzakelijke info over slaap- en eetgedrag. ondertussen moet er gesmst worden dat het oudste kind graag naar het verjaardagsfeestje komt van de jongen uit haar klas waar ze heimelijk verliefd op is. we mogen niet vergeten dat er woensdag koek in plaats van fruit in de lunchdoos mag en dat het zijwieltje van de fiets dringend gerepareerd moet worden. de kleren die te klein zijn, moeten in de doos van de te kleine kleren die opnieuw naar de rechtmatige eigenaars gaan of in de doos van de te kleine kleren waar we zelf mee beslissen wat we er mee zullen doen. een gezin is een echte onderneming, een organisatie die nood heeft aan structuur, regelmaat en goede afspraken. er zijn goeie dagen, er zijn er slechte. er zijn dagen dat alles lukt, er zijn dagen dat niets lukt. er zijn dagen dat het eten heerlijk geurt naar vers en de sapjes 's ochtends recht uit de nieuwe blender komen. er zijn dagen dat er voorverpakte pitabroodjes in de broodrooster gestoken worden en wortelpuree uit de diepvries wordt gehaald. maar net die verschillen maken dat we een aantal zaken veel meer appreciëren. ik slaag er nog niet altijd in om de boel de boel te laten, maar we hebben alvast één nieuwe regel ingevoerd: de 15-minuten. wanneer ik na een dag werken thuiskom gebeurt er de eerste vijftien minuten niets huishoudelijksgewijs: geen gekook, geen gerommel, geen geregel. gewoon even met de billen op de planché een puzzelke maken of even rollebollen met mijn jongste.
die jongste is nog altijd wel de jongste, maar niet meer superklein. de allereerste platte babyfase is achter de rug. pablo zit al bijna zelfstandig in zijn kinderstoel (en vindt dat geweldig), hij rolt als de beste van rug- naar buiklig, hij eet vlot kip, kalkoen en vis, hij zevert als de beste, gaat zeer graag in bad en murmelt onverstaanbare geheimtaal. hij slaapt sinds enkele weken in de vooravond ook gewoon in zijn eigen bed - vroeger lieten we hem in zijn box slapen en namen we hem mee naar boven wanneer we zelf gingen slapen -. hij groeit en bloeit. het allerfijnste aan het feit dat hij groot wordt, is dat hij veel meer naar gloria trekt. hij kan echt schaterlachen met haar wanneer gloria weer eens één van haar showkes opvoert. hij vindt haar absoluut geweldig en enorm intrigerend. die twee kunnen zich samen echt al een tijdje bezig houden. benieuwd hoe dat gaat evolueren. gloria zorgt erg goed voor haar broer en overlaadt hem met kussen, maar toch zie je haar jaloezie met momenten.

21:05 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

dikke nieuwjaarskus van mus
en tot binnenkort!

XXX

(lastig dat het posten van een commentaar niet altijd marcheert :-/ gisteren had ik een iets leukere reactie, maar die is blijkbaar niet verschenen en vandaag heb ik geen geheugen noch inspiratie ;-) )

Gepost door: mus | 02-01-13

eerst en vooral wens ik je 365 dagen samen met je gezin vol warmte, liefde en genot!
Maar dat zal zeker lukken met het temperament van Gloria, de zachte liefde van Pablo en ...
Breid die 15 minuten wat uit in het weekend, en geniet van het feit dat je nog geen 'taxi' moet zijn voor je kids, wakker moet liggen of ze veilig thuis komen en ze niet dronken thuis komen na een nachtje 'oudjaar'.
Ik kijk dit jaar alvast weer uit naar je blog! X

Gepost door: karin | 02-01-13

De commentaren zijn gesloten.