31-01-13

nieuw jaar met zijn vier

mama, waar was pablo toen ik een baby was?
- die was nog niet geboren, schattie
maar ik wel hé?
- ja, jij was een hele mooie baby toen.
en waar was pablo?
- die was er nog niet
(gloria fronst wenkbrauwen)
- pablo zat toen nog niet in de buik, gloria
ah nee, want ik zat daar in
- ja, jij zat daar in. nee, jij had daar in gezeten. jij was er net uitgekomen.
ik wil nog eens in jouw buik, mama
- oei, maar hoe ga je er dan uitgeraken, gloria?
dan moet je naar de dokter en die neemt een mes en snijdt jouw buik open. zoals bij roodkapje
- ai, doet dat geen pijn?
niet zo heel veel. maar zat pablo dan ook al in de buik toen ik in jouw buik zat?
- nee, jij zat alleen in mijn buik.
en pablo?
- die bestond nog niet, die was nog niet gemaakt.
(gloria fronst opnieuw haar wenkbrauwen)
zullen we klasje spelen. jij mag het kindje van de dag toveren.

ze zeggen dat je mogelijk kan inschatten wat het beroep van je kind zal worden als je analyseert wat je kind het allerliefste doet/speelt. gloria wordt ofwel juf, ofwel verpleegster, ofwel dokter of gaat ze zingen of dansen. het zal volgens mij in elk geval een beroep worden waarin ze veel kan praten en communiceren. én toneel spelen. maar daar hoef je niet per se een actrice voor te worden. dat kan je in andere beroepen ook. gloria blijft 's avonds haar hele klasgebeuren naspelen. alle stoelen op een rij, alle knuffels erop, vingers wakker blazen, ochtendliederen zingen,  kindje van de dag toveren, wc-trein, blokken stapelen, ruzies oplossen, boterhammen verorberen (eerst knabbelen, dan babbelen ..), vinger in de lucht voor thee/melk/water ... afgelopen donderdag was het oudercontact. alleen maar lof voor die kleine woelwater. gloria is actief en enthousiast, gloria speelt met iedereen (ook al heeft ze een paar betere vriendjes), gloria vindt alles tof, gloria is een echt juffenkindje. ze is alleen nogal snel klaar met alles. wanneer de juf een knutselopdracht geeft, maakt gloria er een sport van om als eerste af te geven. het is dan ook wel af, maar het zou veel fijner en secuurder kunnen. doet mij denken aan een belangrijke test (van ikweetnietmeer welk vak) in het middelbaar waarvoor ik gebuisd was omdat ik niet had gezien dat er op de achterkant van mijn blad ook nog vragen stonden...

afgelopen week mocht gloria naar haar eerste verjaardagsfeest. stef maes werd 4. stef zat ook bij haar in de schapenklas. toen we voor haar officiële start een paar uurtjes kwamen kennismaken in de klas, was stef één van de enige kindjes die zijn naam zei tegen ons. 't is nogal nen hevige. en het is gloria's vriend. ze was een beetje nerveus om haar kadootjes af te geven, maar eens binnen in de living gingen alle schoenen uit en alle gêne onder de tafel. heerlijk om ze allemaal volledig uit de bol te zien gaan. helemaal bezweet van het vele spelen. 

pablo doet het prima in de crèche. hij lacht als ik hem 's morgens afzet, hij lacht als oma of opa hem 's avonds komen halen. hij probeert te zitten en te kruipen, maar voelt zicht het allerbeste wanneer hij op zijn rug of buik ligt. zijn tanden hebben zich meermaals aangekondigd, maar zijn nog niet verschenen. een paar slechte nachten wel, hopelijk geen voorbode van een nieuw en moeilijk slaappatroon. hij is natuurlijk nu al verwend. hij slaapt nog altijd in zijn co-sleeper, het bedje dat aan het grote bed vasthangt waardoor hij in een eigen bed ligt, maar wel vlakbij mij. was in mijn borstvoedingsperiode superhandig en is heel gezellig. maar ik vrees dat hij het gewend wordt dat hij mijn ademhaling hoort, mijn geur ruikt en dat mijn hand op zijn voorhoofd hem rust geeft. toch maar korte metten mee maken en zeer snel zijn eigen kamer in orde maken. sinds vorige week zit hij in zijn fietsstoel. dat maakt hem superstoer, zeker met zijn blauwe helm op zijn hoofd. en als hij een bal ziet, raakt hij helemaal opgewonden. hij pakt hem al relatief goed vast en doet niets liever dan zijn lippen in de plastiek te duwen, te laten vallen en opnieuw op te pakken. en nog eens en nog eens en nog eens. komt daarbij dat hij al aardig graag korstjes eet. dus wanneer wij aan tafel zitten te eten (lees bij gloria: een beetje prakken en zeuren 'ik lust dat niet') sabbelt jongeheer pablo gezellig op zijn boterhammen. gloria blijft heel geïnteresseerd in haar broer. 'die mag toch al patatjes eten, hé mama?', waarna ze hem een hele patat probeert te geven. 'en jij hebt gezegd dat die toch ook al kip mag?', waarna ze hem een gigastuk kippewit van een gebraden kip voorlegt. 'ja gloria, maar we moeten dat nog fijnmalen'. 'ik zal dat wel in stukjes snijden'. 't is ne plantrekker, die gloria. 

ik vind het niet altijd evident om alles te combineren. ik worstel met een winterdip en ik zou heel graag vroeger thuis zijn en minder lang werken op de momenten dat mijn kinderen niet op school of in de crèche zitten. het doet me goed om opnieuw onder de mensen te komen en mijn eigen projecten uit te werken, maar de uren tussen 18 en 19 uur zijn meestal niet echt top. een groot deel daarvan zou ik kunnen verhelpen door zelf een beetje rustiger te zijn op die momenten. blijkbaar ben ik dan enorm gefocust op de dingen die mislopen en staat de thermostaat van mijn gevoel voor humor op min zeven. ik ben toch niet zo flexibel in mijn hoofd als ik dacht of hoopte. ik heb blijkbaar dingen in mijn hoofd waarvan ik wil dat ze uitgevoerd worden. maar kinderen zijn geen exacte wetenschap. en kinderen luisteren niet altijd. in mijn hoofd kijkt gloria bijna geen televisie. ik krijg dan ook vaak de webbes wanneer ze dat teveel doet naar mijn goesting. terwijl ze op zich nooit echt heel lang kijkt. want daar sta ik natuurlijk al met mijn puzzel, schaar of crêpe papier. in mijn hoofd eet gloria alles wat ik klaarmaak: groene curry, rode linzen, witte kool ... en zitten we gezellig samen aan de tafel terwijl we praten over de dingen des levens. maar een kind van 3,5 heeft natuurlijk wel andere besognes dan mijn litanie over de voedzaamheid van broccoli en het belang van anti-oxidanten (let wel: frambozen lust ze graag). en op zo'n momenten zou ik graag wat rustiger blijven, beetje beter ademhalen en niet panikeren dat mijn kind later niet goed gaat terechtkomen omdat het twee lolly's heeft gegeten. pfff. wie is hier de controlefreak?

17:10 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Of misschien wordt ze wel opvoedster ;)? In dat beroep heb je al haar kwaliteiten nodig :)! En Cien, je doet dat zo goed: dat zie je toch aan de ontwikkeling van je kinderen! Soms heb ik zo'n goesting om jullie te komen bijstaan, één van mijn methodieken vb. videohometraining, bij jullie te gebruiken. Als je hulp wil, laat het me weten hé! Al is het maar om te bevestigen dat je het goed doet!!!

Gepost door: karin van den broeck | 31-01-13

De commentaren zijn gesloten.