17-07-13

pablo's eerste echte zomer (juli 2013)

toegegeven: pablo was al degelijk alive and kicking vorige zomer, maar meer dan lurken aan de borst en hangen in de draagdoek zat er niet in. op een glimlach na af en toe. een jaar later kan je op zijn minst zeggen dat hij meer dan aanwezig is: hij probeert te stappen, trapt tegen elke bal die hij ziet, houdt ervan om binnen met een parasolletje rond te lopen, maakt zich duidelijk door rare kreten te uiten, schudt zijn hoofd en bijhorende krullen wanneer hij iets niet ziet zitten, wrijft over zijn hoofd wanneer hij zich daar gestoten heeft, pest gloria door 's morgens (erg) vroeg haar tut uit te trekken wanneer ze nog slaapt en eet ons arm. zin voor avontuur dus, die pablo. hij is onvermoeibaar en onwezenlijk vermoeiend. geen moment dat hij op zijn gemak een toren bouwt of even met zijn knuffels speelt, hij houdt van actie en zoekt alles op wat niet echt conform de gezondheidsnormen is: hij dabt met zijn handen in gloria's pispot, hij drinkt (bijna) van het vuile sop waarmee de keuken gepoetst is, hij zoekt alle vuile hoekjes op, hij eet vuil van de grond, hij is zot van zand, hij smeert verse soep uit over de tafel ... tja. en laat gloria nu net een sprong gemaakt hebben waardoor ze erg bijdehand en groot geworden en haar aandachtspanningsbogen vergroot zijn. ze kan nu bijvoorbeeld makkelijk een half uur luisteren naar de cd's van de verhalen van jip en janneke, ze kan langer tekenen, ze is een echte waterrat geworden en kan uren in en uit het zwembad springen, ze slaapt zonder pamper ... groot verschil dus tussen die twee. maar het blijft een goed team. gloria voelt zich heel verantwoordelijk voor pablo, pablo is graag bij zijn grote zus. maar toch is tijdens deze grote vakantie fijn om af en toe eens te splitsen: ik eens alleen met haar naar de stad om nog wat spulletjes te kopen, hij eens alleen met hem naar de zwemvijver van het boekenbergpark. of vice versa. gloria praat ook anders, ze gebruikt andere woorden en onthoudt nog beter dan vroeger. het absolute mooiste om te zien is hoe ze samenspeelt met andere kinderen. dan gaat ze zo enorm op in haar verschillende rollen dat haar wanger roder worden met de minuut. ze heeft een gigantische fantasie en inlevingsvermogen. ik hoop dat ze haar fantasie nooit verliest. en ook dat inlevingsvermogen kan nog goed van pas komen. afgelopen week waren we aan het kamperen in de buurt van domburg. erg mooi daar, erg rustig. erg winderig ook. het mooiste is een vuil en moe kind 's avonds in bed (lees: in de tent) steken en nog even mijmeren over de voorbije dag. "ik vond het allerleukste dat ik met louis en lou op zoek was gegaan naar de babyjaguar" "ik vond dit de leukste dag van altijd" "dankuwel mama voor alle dingen". smeltsmelt.

ik heb dus mijn handen vol aan mijn kleine piraat en probeer mijn aandacht te verdelen tussen hem en haar. maar het is absoluut heerlijk om hen te zien genieten van kleine dingen: een fietstocht door het park, pannenkoeken als ontbijt, vers watermeloensap, tomatensoep met balletjes, zwemmen in openlucht, vroege vogels, de geur van gras...

23:59 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

groot en klein geluk
zoals de sik van een bokje
en wafels op een stokje

warme en verfrissende liefde
tussen kleine broer en grote zus
vertederend lief en zacht als een kus


XX
mus

Gepost door: mus | 18-07-13

Jullie genieten van en met elkaar!
Het blijft mooi en ontroerend om het te lezen!
En als je eens nood hebt aan 'splitsen', of 'me-time', je kent m'n mailadres hé ;).

x

Gepost door: karin van den broeck | 19-07-13

De commentaren zijn gesloten.