18-08-13

lang leve de roulotte!

het perfecte compromis tussen de luxe van een huurhuis en de charme van kamperen hebben wij gevonden. en wel in de abbaye du palais - een kleinschalig vakantiedomein ergens tussen midden en zuid-Frankrijk waar ze (naast kamers en gites) ook roulottes verhuren. een roulotte is een woonwagen, een circuswagen, een pippowagen ... het heeft ooit gereden maw er staan vier wielen onder, maar die zijn nu vakkundig gebarricadeerd. een roulotte is niet gigantisch groot, maar is verbazingwekkend handig ingedeeld en biedt een hoop extra opbergruimte. en ja, natuurlijk leef je buiten. althans dat is het plan wanneer je in de zomermaanden een roulotte huurt op zo'n 800 km van borgerhout.

voor de heenrit had ik mij goed voorbereid: elk kind kreeg één plastieken doos die hij/zij mocht vullen met speelgoed voor de autorit en voor het verblijf. gloria's doos zat vol kleurboeken, stiften, puzzels, kralen en boekjes. pablo's doos had ik vol duplo en diertjes gestoken. een goeie zet, bleek achteraf, want zijn blokken hebben vanaf het eerste tot het laatste moment dienst gedaan. en zijn diertjes vormden een constante karavaan op en langs onze picknicktafel. ik had een grabbelzak geïntroduceerd met de grootste zeemanrommel in waaruit gloria elk uur iets mocht grabbelen. er was een draagbare dvd-speler en veeeeel dvd's. er waren luistercd's van jip en Janneke en er was het nieuwe boek 'de zomer van kapitein winokio'. en er was eten: sandwichen, soepstengels, druiven en rozijnen, M&M's chocolade, crackers, nicnacs, wortelen, cracotten, snoepjes ... let wel: ik heb me de hele rit strategisch achteraan tussen mijn twee kinders gepositioneerd, dus een constante kinderanimatie was een feit. hier een koekje, daar een boekje, hier een liedje, daar een diertje, hier een schaartje, daar een toren .... 10 minuten heeft pablo mee naar barbapapa gekeken, 40 minuten heeft pablo geslapen. voor de rest: dolle pret. ik heb herhaaldelijk gevraagd aan dominique of ik moest rijden. maar zijn antwoord bleef wijselijk: 'nee hoor, geen probleem. ik doe nog wel even verder.' natuurlijk wilde hij niet wisselen: dan zat hij daar gekneld tussen twee koters die om aandacht schreeuwden. gekneld is niet het juiste woord, onze peugeot partner tepee is uiterst comfortabel en zeer handig voor lange ritten.

dominique dus achter het stuur, ik vol fantasieverhalen over de potloden in gloria's pennenzak of over vliegende olifanten uit pablo's speelgoeddoos. geen enkele crisis, de autorit verliep zonder één enkel incidentje. we hadden dan ook het zekere voor het onzekere genomen en beslist om onze tocht in twee dagen te doen. onze eerste twee nachten hebben we een uurtje onder parijs geslapen in chatenay-sur-seine, een slaperig dorp met in de dichte buurt vooral kastelen (waar gloria de hele tijd heeft rondgedwaald in haar prinsessenjurk) en onbewaakte zwemvijvers. de b&b waar we sliepen had een prachtige tuin vol fruitbomen en frambozenstruiken. maar we kwamen niet voor slaperige dorpen met kastelen, ons doel was: de pippowagen in bourganeuf. en al chance werden alle verwachtingen perfect ingelost. blijft toch altijd spannend om ergens iets te huren dat je niet eerst met je eigen ogen geïnspecteerd hebt. maar niets was minder waar. het uitgestrekte domein lag perfect verscholen in het groene hart van de creuse. vanuit onze pippowagen zagen we de paarden en de koeien rustig grazen. rondomrond alleen maar bomen en planten, maar er was toch genoeg animo voor gloria zodat we haar niet de hele tijd moesten entertainen. sinds deze zomer is onze dochter officieel een waterrat. ze springt en zwemt alsof ze nooit iets anders gedaan heeft. dat was vorige zomer wel iets anders. toen weigerde ze pertinent elk zwem- of zeebad. nu is ze een dartel zeepaardje. pablo had dan wel weer nog wat animatie nodig, maar hij kon gerust op zijn gemak wat rondkruipen en hangen aan onze picknicktafel. de uitersten waren merkbaar: gloria de hele dag op trot met haar vriendjes. en maar verkleden, en maar pingpongen, en maar springen, en maar klimmen... pablo lekker dicht bij papa en mama. vermoeiend, ja, maar op een bepaalde manier was het toch relax. alles kon, niets moest. er waren een paar kleine projectjes: we reden al eens naar een riviertje in de buurt om wat te zwemmen en stenen te rapen. we gingen al eens naar het grote en mooie lac de vassivière waar je met een watertaxi van de ene kant van het meer naar de andere kant werd vervoerd. we stopten al eens bij een marktje voor vijgenbrood, franse kaas en gedroogde gember. we picknickten al eens in de mooie gorge du verger. we deden al eens een spelletje jeu de boules onder de oude eikenbomen naast het gerenoveerde kapelletje (pablo in zijn kinderwagen met het cochonetteke in zijn hand dat hij niet meer wilde afgeven). we wandelden al eens naar een waterval. maar vermits gloria de slechtste stapster ooit is en na 5 minuten altijd in dominiques nek zit en pablo ondertussen al meer dan tien kilo weegt in zijn draagrugzak, is dat toch niet de meest relaxe manier om te wandelen. het bleef dus beperkt tot activiteiten op kinderniveau zonder de wensen van vader en moeder uit het oog te verliezen. en die wensen waren: mooi weer, elke ochtend vers brood, elke avond een fles wijn en kinderen die goed slapen.
het beste teken van onthaasting is dat je niet meer weet welke dag het is. in de abbaye du palais was het elke dag zondag: rust met een feestelijk tintje. maar het belangrijkste was om samen te zijn. je leert elkaar elke keer op een andere manier kennen. en het was de eerste keer lang samen met pablo die groter wordt en duidelijker zijn zinnetje duidelijk maakt. en met gloria en pablo die echt wel dikke vrienden zijn en elkaar graag zien. ik hoop het vakantiegevoel nog even vast te houden. wat me blijkbaar wel lukt ver weg van de hectiek van mijn bestaan (loslaten, relaxen, relativeren ...) lukt me niet (altijd) wanneer ik in mijn normale leven zit. maar weten dat hét kan (loslaten, relaxen, relativeren ...) is het begin van alle wijsheid. dominique, gloria en pablo: mercien om in mijn team te zitten.

13:26 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

een team om te zien! ;-)

la douce france...
dé oplossing voor alle reisobstakels.
succes gegarandeerd!

buiten europa moeten ilsj & cien
misschien nog eens een team vormen...?
laten we binnenkort, na een kooksessie,
misschien eens een brainstormpje doen. ;-)

XX

Gepost door: mus | 18-08-13

Je verhaal straalt gewoon rust uit!!!! Jullie hebben genoten, dat lees ik , zelfs tussen de regels door :)!
Koester het en 'laat dit niet los' :).

Gepost door: karin | 25-08-13

De commentaren zijn gesloten.