05-11-13

'wanneer wordt het zomer, mama?' (herfst 2013)

gloria voelt zich de koning te rijk wanneer ze met haar fiets rondsjeest in borgerhout en omstreken. dan lijkt ze plots ook jaren ouder dan haar echte prille leeftijd. ze kijkt dan zo volwassen uit haar fonkeloogjes dat je zou denken dat de nieuwe marianne vos is opgestaan. amper vier weken geleden zei ik nog dat ik voorlopig niet met haar op straat wilde fietsen. maar ondertussen kan gloria helemaal zelfstandig vertrekken en stoppen en fietst ze zo gecontroleerd dat ik het niet over mijn hart kan krijgen om 'nee' te zeggen wanneer ze elke ochtend vraagt of ze met de fiets naar school mag. dwars door het verkeer van borgerhout city banen we ons een weg langs de berchemlei om het pleintje aan de spillemakersstraat over steken en gas te geven richting boelaerpark. wat zijn we toch gelukzakken dat we achter de hoek van de school wonen.
pablo kan al chance nog niet fietsen. zijn motoriek gaat wel zienderogen vooruit. hakkelde hij vier weken geleden nog wat tussen de zetel en de kast, dan maakt hij nu non-stop kilometers met zijn mooie, nieuwe schoenen. 't is een geval, die pablito. gloria noemt 'm liefkozend 'rolmops', wij kiezen voor 'bambam' (vrij naar de flinstones) of harry slinger (naar de zanger van drukwerk). allemaal synoniemen voor een uiterst aandoenlijk, schattig ventje met een megamaag (altijd honger dus) en megawil. ook nog steeds in het holst van de nacht. dan voert hij een showke op met zijn immer beste vriend, meneer nilsson. hij gooit zijn aap op zijn gezicht en trekt 'm er met een grote smile daarna weer af. zeer grappig, iets minder om 3u 's nachts. en toegegeven, ik ben het soms echt kiekebeu wanneer hij er weer in het midden van de nacht is. ik ben niet zo goed in nachtelijke troosterijsessies. maar hij is onweerstaanbaar, spijtig genoeg. maar hij is ook slim, spijtig genoeg. dus hij weet perfect dat - wanneer hij langer dan vijf minuten blèrt - hij bij ons in bed mag. en vermits we gloria haar slaaprust willen gunnen, ligt de rolmops dus zeer regelmatig in het hol van papa en mama leeuw. om daar om 6 uur vrolijk te ontwaken, de trap af te stesselen en aan zijn dag te beginnen. ochtendbeurtrollen zijn dus zeer belangrijk. 'het is aan u', zeg ik dan tegen dominique. 'nee, is niet waar want ik ben gisteren al opgestaan.' 'is dat nog maar zo kort geleden, ik dacht dat het twee dagen geleden was?' geen antwoord meer. het was aan mij. alhoewel ik daar op zich niet over mag klagen, want ik blijf een marmot in mijn slaap. d. staat dus vaak op omdat ik het gewoon niet hoor, zo'n geruste ziel ben ik. in de zomer heeft de ochtendstond daadwerkelijk goud in de mond, in deze herfstige aanloop naar de winter heeft dat goud eerder weg van een mat metaal. en echte concrete dingen zoals schilderen of puzzelen gaat nog niet met hem.
het is dan wat wachten en boekjes lezen tot zus beneden komt. dan is het altijd plezier (als ze tenminste goed geslapen heeft en geen ochtendhumeur mee naar beneden sleurt.) pablo is haar meest enthousiaste publiek en lacht breedmonds, zelfs wanneer gloria met een overdreven hoge stem en belachelijke juffentoon aan hem vraagt: 'waar is die grote zus van u?' en hij maar lachen. waarschijnlijk omdat hij denkt: 'die staat voor mij, domkop. dat zie je toch zelf'.

21:34 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

twee prachtige kinderen met glinsterende oogjes, dankzij mama en papa, jullie dus!
Wat wordt Gloria een flinke meid en Pablo een echte ravotter :)
Nu de nachten nog ...
x

Gepost door: karin van den broeck | 07-11-13

De commentaren zijn gesloten.