16-06-14

brief aan mijn tweejarige zoon

lieve pablo,

foto 4 (2).jpgpablito noemen we je al eens, liefkozend, wat op zich niet meer wil zeggen dan 'kleine pablo'. maar het bekt zo mooi. pa-bli-to. je wordt er vrolijk van, net een lied. je koosnaampje klopt niet meer echt, want van een kleine pablo is geen sprake meer. je klimt en klautert overal op, onder, langs en door. je weegt volgens mij bijna 14 kilo - goeie brok dus - en je praat alsof je nooit anders hebt gedaan. je bent in staat om normale gesprekken te voeren. 'wat heb je vandaag gegeten in de peutertuin, pablo?' 'ptatjes' 'was er nog iets bij die patatjes?' 'kip' 'heb je ook soep gegeten?' 'ja, pa-p-r-i-kkkkkkk-a' 'waar is gloria?' 'school, kikkkkkkerklas' ....en zo kunnen we nog wel even doorgaan. je tatert echt honderduit. vanaf het moment dat je wakker wordt tot je er 's avonds opnieuw de brui aan geeft. ik noem je lachend 'het viswijf'. typisch (en uiterst aandoenlijk) is dat je over jezelf in de derde persoon enkelvoud spreekt. ik was echt vergeten hoe schattig dat is: 'pablo jasje aan, pablo plakker, pijn, pablo niet moe, pablo tasje drinken, pablo dansen, pablo drinken ..'

ik vind jouw taalevolutie echt onwaarschijnlijk fascinerend. alsof alles al die tijd klaar zat op de harde schijf van je geheugen en je nu uit je hersenarchief put en woorden en zinnen maakt. ik voel soms dat je zoekt naar woorden, die er enkele seconden later uitkomen: 'jip en ja-nn-e-kk-e lezen, mama' en dan plots is daar: 'trampo-line springen'. waar haal je het toch. je hebt natuurlijk het goede voorbeeld van je grote zus. die tatert iedereen onder tafel. en vermits zij constant aan het regisseren, organiseren en coördineren is, hoor jij vaak niets anders dan een pratende gloria. dat werpt dus zijn vruchten af. en ook zingen gaat al behoorlijk. 'in een klein stationnetje, slaap kindje slaap en broodnodig' zijn de absolute toppers. die zing je helemaal van buiten. volgens mij heb je dezelfde blik in je ogen als gloria wanneer je zingt. wanneer ik jou 'minneke poes' hoor voordragen, krijg ik een déjà-vu van een dikke twee jaar geleden toen mini-gloria met haar tuttandjes en guitige blik datzelfde versje opzegde.

foto 2 (2).jpgje bent een hevig ventje. je spanningsboog is ongeveer 0.03 seconden: cd op, twee seconden luisteren, 'ander cd', volgende cd op, twee seconden luisteren, 'ander cd' ... en zo gaat dat niet alleen met cd's. je bent snel afgeleid en zeer wispelturig. soms luister je wel eens naar een verhaaltje, of speel je wel eens even met de schijven van 'vier-op-een-rij'. je staat wel eens naast mij in de keuken wat te prullen met een overschotje deeg. je morrelt wel eens aan de koffiemachine. je helpt mij wel eens met de boodschappen. maar altijd en alles op jouw manier. je neemt ook nooit aan dat iets anders moet/kan. 'die koffiecup moet met de platte kant naar voor, pablo' 'nee, pablo doen' 'ja, maar als je dat er zo in steekt, kan de klep niet dicht' 'nee, pablo doen ... gaat niet' 'ja, natuurlijk. je moet die platte kant naar voor doen' '(gehuil) pablo doen pablo doen' (en meestal val je dan nog van de houten kruk naar beneden, want ook evenwicht is voorlopig nog niet echt je sterke kant ....).

eten, dat zorgt soms voor een rustmoment - je eet graag en veel -  en rennen in het park. dan leef je je helemaal uit en leef je helemaal op. je blonde krullen wippen in de wind, je beentjes gaan op en neer, je lach schatert het uit. en maar geven, en maar gaan .... af en toe nog wat opgehitst door gloria. maar afgeven, dat ken je niet.

foto 5 (3).jpg's avonds voor het slapengaan durf je je over te geven aan de rust van de avond. dan vlei je je tegen me aan en voel ik alles verslappen. je tutjes zijn de wapens van de nacht. tussen de vier en de zes. tutjes. één in je mond, twee in je ene hand, twee in je handen. af en toe drie in je mond. 'kijk, mama, dwie tutjes mond' dat vind je zelf extreem grappig. die tutjestraditie zit in je genen. jouw zus deelde dezelfde fascinatie. het heeft wat moeite gekost om haar tutjes voor eeuwig te verbannen naar de brandkast van de sint, maar tijd brengt raad. geniet nog maar wat van je zuigstoppen. gloria heeft er ook tot haar 4 jaar over gedaan. en alles gaat al zo snel. je groeit en evolueert zonder dat er een haan naar kraait. alles gaat zo snel, maar alles gaat ook vanzelf: spelen in de peutertuin, logeren bij oma en opa, rennen in de tuin van tante chris, logeren bij nonkel gunter, ijsjes eten, potjestraining, baarden maken van badschuim, kriebelen in het grote bed, kijken of er in de dierentuin al een nieuw kuikentje uit het ei is gekomen, zingen op de fiets, zand eten, krabben zoeken, spaghetti in je haren, blote voeten in de speeltuin ....

lieve pablo, blijf de beste vriend van je grote zus. blijf mijn lief kleintje. blijf mijn kanjer van een zoon. blijf mijn fotomodel wanneer je je nieuwste onderbroek showt met draaiende derrière. blijf de held van je papa. blijf mijn lieverik die 's morgens in de peutertuin net op de valreep 'nog een kusje, mama' vraagt, waarna je als een speer naar de deur komt gelopen en me vastneemt met je zachte armen: 'daaaag, mama. dikke kus' (en je je daarna omdraait naar de verzorgsters en zegt:'mama, werken'en dan natuurlijk ook: 'gloria school, kikkkkkkkkerklas'). blijf spelen en rennen.

dag pablo. mi amor. pablito, fijne twee verjaardag.
goe bezig, gij

xmama

23:36 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

die blonde jarige god van 2 is een stuk, een kanjer, een superschatje!
zo mooi dat je je kindjes brieven blijft schrijven.
en wat voor brieven!
ben jij verwonderd dat je kinderen zo mondig en taalvaardig zijn...?

KUS
mus XXxx

Gepost door: mus | 17-06-14

dankzij een geweldige mama en papa evolueren jullie kinderen , bloeien ze open tot prachtige mensjes, krijgen ze kansen, ... Zo mooi, telkens weer. Ik ben fan, van op de eerste rij, van jouw blog, maar vooral van jullie 'er zijn' als ouder! Chapeau!!!!

Gepost door: karin van den broeck | 17-06-14

De commentaren zijn gesloten.