22-12-14

ik heb de zon zien zakken (december 2014)

boyz.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'mijn droom komt uit', stamelde pablo toen hij in de bibliotheek een dvd van de musical van de sprookjesboom zag liggen en hij die in mijn tas stak. ik dacht dat ik niet goed had gehoord. 'wat zei je, schat?' 'mijn droom komt uit.' 'hoe bedoel je?' 'omdat ik nu de dvd van de musical van de sprookjesboom heb. maar het stukje van de draak moet je doorspoelen'. tja. duidelijk teveel naar zijn zus geluisterd die de laatste tijd nogal dweept met prinsessen en dat soort zaken. gloria loopt de helft van de tijd op haar tippen door de living terwijl ze haar handen boven haar hoofd houdt en zelfgemaakte liederen declameert. een constante is een soort van halfnep pruilmondje dat ze ook de hele tijd hanteerde tijdens het grootouderfeest op school. gecombineerd met een halfgebogen hoofd met ietwat loensende ogen is dat inderdaad een indrukwekkende verschijning voor een 2,5-jarige peuter. 
zeppelin.jpgen dan nu het goede nieuws! we hebben een baby. althans volgens pablo. 'we hebben nu toch een baby, mama'. na de desastreuze avond toen baby lou was komen slapen (baby lou heeft perfect flink geslapen, pablo is uit jaloezie wakker geweest van 23u tot 03u 's nachts), hield ik mijn hart vast. maar mijn schrik was van korte duur. 'baby jezus is er nu toch. kijk, daar, onder de kerstboom.' ondanks het feit dat hij niet gedoopt is, houdt hij van zijn klassiekers. en gelijk heeft hij. want wat gaat er boven een goed verhaal. gloria gaat een stapje verder wanneer we voor de kerststal op het kerkplein in beerse staan:'hoe komt het dat moeder maria geen dikke buik heeft?' misschien: 'de prijs voor een zwangere (t/m 24 december) en een niet-zwangere mariapop (vanaf 25 december) zal waarschijnlijk te hoog geweest zijn?' niet dus. 'tja gloria, bij sommige moeders zie je niet zo goed dat ze zwanger zijn. baby jezus was waarschijnlijk een klein kindje. ze heeft een hele brede jurk aan, daardoor zien we het niet zo goed ... ' (ok, daar zijn we door). 'waarom zitten die in een stal en niet in een ziekenhuis, mama?' en shame on me, maar ik moest ettelijke seconden zoeken naar het antwoord. en dat terwijl ik jarenlang elke zondagochtend naar de mis ging in de vorm van misdienaar, muzikantje of zangeres. maar ik moest echt nadenken over de reden dat maria en jozef in een stal waren beland. gelukkig kwam dominique-weet-al tussenbeide die een accuraat verhaal vertelde met de elementen herodes, bethlehem en galilea. daarna maakte ze zich druk over het feit dat die baby jezus het te koud zou hebben (dat is toch keihard, zo'n bedje, en superkoud.) en dat hij er nog niet was. en toen zag ze een informatiegids voor 2 euro met een routebeschrijving voor een kerstallentocht van het ene kempische dorp naar het andere. ja, dat zag gloria wel zitten. en bambam ook ('ja gloria, we gaan op kerstallentocht.) gelukkig kon op dat moment de versgebakken wafel afleiden en kon ik gloria sussen met de mededeling 'we nemen het verhaal van baby jezus deze week wel mee uit de bibliotheek'.
foto (10).JPG

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


foto 2 (4).JPG

Dat samen verhalen lezen is afgelopen week tot een eerste hoogtepunt gekomen. mijn lievelingsboek sinds jaren dat ik in 1982 als kado heb gekregen voor mijn heilige communie, sjakie en de chocoladefabriek... dat boek hebben gloria en ik helemaal uitgelezen: ik lees, zij luistert. op zulke momenten kan ze erg goed luisteren en ook onthouden. dat maakt me erg blij: wij met twee in het stapelbed, voetjes in het kersenpitkussentje, sfeervol lampje ... en lezen maar. toen we na het boek, als een soort van beloning, de dvd bekeken, of althans het eerste deel ervan, kon ze niet slapen van de enge verschijning van willy wonka. voor het eerst in maanden werd ze 's nachts huilend wakker omdat ze droomde van hem. dromen van johnny depp is nu niet echt het ergste wat je kan overkomen, maar soit. voor een kind van vijf ligt dat natuurlijk anders. dominique heeft dan maar de originele film met gene wilder gekocht. één van de topfamiliemomenten van de afgelopen weken. vergane glorie in het schijnsel van de kerstlampjes en de papieren ster die michiel vanuit india heeft opgestuurd. en nu slaapt ze als een roos.
foto 3 (3).JPG

de gloria-is-bijna-vijf-en-half-fase is heel erg fijn. we prullen en frullen nogal wat af. maar zij vindt het heerlijk. en ik ook. helpen in de keuken is wat geminderd. maar daar heb ik een prima chefkok voor in de plaats gekregen. pablo plundert mijn keukenkasten en roert met de volste overtuiging in de gietijzeren potten vol speelgoedmaïs en dito tomaten. 'zal ik voor jou een soepje maken, mama?' 'wat wil je eten?' 'wil je nog pasta pesto?' we moeten zijn enthousiasme wat temperen want als het aan hem ligt, zet hij eigenhandig alle vuren op en mixt hij de tomatensoep tot die aan het plafond hangt. mijn lieve pablo. ze gaan je missen in de zeppelin. 'het zal hier stillekes zijn', wordt er op zijn laatste werkspeeldag gezegd. 'pablo was de grootste babbelaar van allemaal', zegt janne, zijn favoriete verzorgster terwijl ze een traan doorslikt. nieuwe schoolwegen staan klaar voor die kleine - wat ben ik mooi, mama - bambam die zich nog steeds graag tooit met halskettingen en hakkeschoenen. sinds hij af is van zijn pamper lijkt het alsof hij denkt: ik gebruik mijn adamskostuum als standaard pak. uitgezonderd halskettingen en hakkeschoenen natuurlijk.
foto 5 (4).JPG
in de vroege avond rijden we met de fiets richting mortsel langs de luchthaven van deurne. aan één van de appartementen hangen kerstlichtjes in de vorm van het woord KUT. dominique wijst mij erop. de allesziende gloria vraagt me wat er is. ik zeg dat er iemand zijn naam in kerstlichtjes aan het raam heeft gehangen. 'hoe heet die dan, mama?' 'die jongen heet tom t-o-m'. 'maar dat woord begon toch met een k. k is toch niet de eerste letter van tom. t is de eerste letter van tom.' 'dat is waar gloria, ik heb mij vergist. de jongen heet kut.' 'k-u-t zoals de k van koning.' 'inderdaad gloria, zoals de k van koning.'

22:29 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

overschakelen van pc op tablet en zo ontdekken dat ik 3 maanden gemist heb van het mooie leven van Gloria en Pablo. En dat ze zo ontzettend groeien, groot worden ook in hun praten, denken! Wat gaat het snel! Wat ze zeggen, doen, ... Het zegt zoveel over de warmte en liefde binnen jullie gezin. Wat doen jullie dat goed, mama en papa en bij deze wens ik jullie een superleuk, gezellig, verrassend, ontdekkend, genietend, verwonderend 2015!!!!x

Gepost door: Karin | 22-12-14

De commentaren zijn gesloten.