11-07-16

brief aan mijn vierjarige zoon

lieve pablo,

GetAttachment.jpgof moet ik zeggen: boris botsbal, fred flinstone, bambam, johnny turbo ... allemaal namen die we voor jou gebruiken al naargelang jouw toestand en de situatie. maar het basisverhaal is dat je veel energie hebt en overal brokken maakt. geen echte grote brokken in de zin dat je dingen echt kapot maakt. het gaat eerder over je prominente aanwezigheid die ervoor zorgt dat je al eens ergens afvalt, ergens tegenloopt, iets laat vallen, iets ondermorst, iets van tafel stoot (per ongeluk natuurlijk), ergens tegen fietst, ergens blijft tussenzitten ... dat gaat dan natuurlijk ook gepaard met geroep en/of luid gesnik omdat je ergens tussenzit, ergens van bent afgevallen, ergens bent tegengelopen, iets hebt laten vallen. 'luid' is wel je woord. stond ook prominent onderstreept in de notities van juf joëlle tijdens het oudercontact: pablo is erg lief en levendig, maar wel heel aanwezig en 'luid'. altijd roept hij, zelfs als hij gewoon iets moet vragen.

wat gaat het snel. geruisloos groeit jouw lijfje uit tot een echt jongenslijf. je armen en benen worden langer, je wordt zwaarder, maar vooral je blik groeit. het is niet meer de blik van een peuter/kleuter. nee, jij kijkt alsof je veel ouder lijkt dan je werkelijk bent. het is me een jaar geweest. je hebt zo'n gigantische sprong gemaakt. je moet voor niets of niemand onderdoen. nee jij praat iedereen onder tafel en hebt het geheugen van een olifant. bijna nooit zal iemand je iets wijsmaken, want je houdt voet bij stuk wanneer je zeker bent van je gelijk. op school doe je het prima. binnen enkele dagen ontvang je je eerste diploma dat je groen licht geeft voor de tweede kleuterklas. elke ochtend ga je blijgezind je klasje binnen, zeker wanneer hiske er al is, je liefje die geen seconde van je zijde wijkt. jouw relatie blijft nu toch al ettelijke maanden duren en het lijkt alsof er voorlopig geen einde aan komt, want je bent vastberaden om met hiske te trouwen. jullie zijn zelfs al bezig over het scenario van jullie trouwfeest. eerst hapjes en dan hotdogs en dan ijsjes en dan een dansfeest. en jij draagt een blauw pak, want blauw is jouw lievelingskleur. en hiske heeft natuurlijk een prinsessenjurk aan. ook bij je schoonfamilie val je in de smaak. jullie zijn al zelfs op uitstap geweest, én dat in het buitenland. één keer naar de efteling en één keer naar blijdorp in rotterdam. en elke keer heb je je prima gedragen en luidt het unanieme credo van je schoonouders: 'heerlijk ventje om erbij te hebben'. en ik natuurlijk fier dat jij je zo goed gedraagt op een ander. toch straf vind ik dat. dat je met quasi wildvreemde mensen mee de auto induikt en de hele dag op exploratie gaat. je bent dus een gemakkelijk kind .... op een ander. dat is niet helemaal waar. je bent makkelijk omdat je een klein hartje hebt en een grote mond. je zegt dus heel snel wat er aan de hand is of waar je mee worstelt of wat je bezighoudt. maar je zegt dat zo veel en zo uitgesproken en zo aanwezig dat het lijkt alsof je nooit je mond houdt. soms hoor ik je in mijn slaap nog praten. je vraagt waar je schaar is, terwijl die vlak voor je neus ligt. je maakt een scène over het beleg van je boterhammen. je wil dàt bepaalde bord om op te eten, je wil dàt bepaalde glas om uit te drinken, je wil dàt bepaalde t-shirt om aan te doen. aanwezig dus, en bepalend en koppig. maar o zo schattig wanneer je in je meisjesjaponnetje gaat slapen. je hebt al meer dan zes maanden geen pyjama meer aangedaan. nee, steevast slaap je in een meisjes-outfit. net zoals je je nog steeds graag tooit met pluimen, ballet- en prinsessenpakjes en je graag je nagels lakt. maar je hebt niet de ambitie om in vrouwenkleren naar school te gaan of om roze sandalen aan te doen. je voorkeur voor roze blijft dus binnenskamers. maar dat kan de pret niet drukken. jouw en gloria's favoriete tijdverdrijf blijft jullie verkleden en shows ineen steken. die zitten wonderwel vol met grappige stukjes en mooie liedjes. het is - en dat zeg ik compleet onbevooroordeeld - echt heel straf wat voor liedjes je verzint. met hele verhalen over wat je hebt meegemaakt. vooral de mimiek en de bijhorende bewegingen die doen denken aan een bekroonde choreografie van sidi larbi cherkaoui oogsten veel bijval.
gloria is nog steeds jouw grote heldin, maar ik voel dat er meer en regelmatiger barstjes komen in jullie verstandhouding. jullie blijven voor elkaar door het vuur gaan, maar jij wordt natuurlijk mondiger en biedt al eens tegenwerk waardoor gloria gaat mopperen en het hek van de dam is. jullie blijven voor elkaar zorgen, maar jullie zijn ook allebei sterke persoonlijkheden dus het kan serieus kletteren. en dan is er die kleine astor nog. jouw lieve minibroer. apetrots was je toen je grote broer werd want ja, jij wilde absoluut een broer en geen zus. de eerste dagen was je niet echt geïnteresseerd, maar wel lief en zacht voor hem. gaandeweg groeide je broergevoel voor dat kleine hummeltje. je aapt gloria na in bepaalde handelingen die zij doet bij astor 'koetchi koetchi koetchi ... wie heeft daar lekker gedronken?  wie is daar zo'n flinke jongen?' en je bent vaak veel te wild wanneer je probeert om vanaf de zetel in de box te springen of astor in zijn wipperke te catapulteren naar de maan. maar ik voel wel aan dat je astors aanwezigheid 'aanvaardt'. je houdt rekening met hem en probeert te helpen waar je kan.
ik heb het soms helemaal gehad wanneer ik voor de tiende keer moet vragen om je kleren uit te doen om in bad te gaan en je maar blijft ronddansen met je onderbroek op je hoofd. of wanneer je aan mijn hoofd blijft zeuren om dat koekje of dat snoepje of die frisdrank. of omdat je moord en brand schreeuwt omdat het eten niet snel genoeg op tafel staat. temperament, ja wadde. terwijl ik af en toe ook eens dingen moet laten gebeuren.
op dit moment wil je brandweerman, ijsjesman en kok worden; allemaal tegelijk dus. je bent een goede helper in de keuken en hebt de ontbijtijsjes uitgevonden: een smoothiemix van yoghurt, sinaasappelsap, vers fruit en diepvriesfruit. door het diepvriesfruit krijg het de textuur van een ijsje en dat eet jij maar al te graag. ook als ontbijt dus. benieuwd wat je de volgende jaren nog gaat uitvinden. misschien zou het handig zijn dat je een autopotje uitvindt, lees: autokakstoel, waar je in kan kakken of plassen tijdens het rijden. je hebt namelijk een zeer kleine blaas en je slaagt er dan ook in om ons - bijna altijd - te laten stoppen tijdens het autorijden. het scenario gaat als volgt. we stappen de auto in. 'pablo, moet je plassen?' 'nee' we zijn tien minuten aan het rijden. 'o-ooooo' 'pablo, wat is er?' 'pipi doen' 'ok, ik zal stoppen wanneer ik kan maar ik zit nu op de autostrade.' en dan stopt dominique langs de kant van de weg, op een park + ride of aan een afrit om mister p. zijn behoefte te laten doen. dat gebeurt zo vaak dat jij soms opmerkt: 'hier ben ik precies al eens geweest.' misschien moet ik van al die plaatsen eens een foto nemen en bundelen: 'plaatsen in de vrije (stads)natuur waar mijn zoon heeft gepist en gekakt'.

lieve lieveling. benieuwd wat er het volgende jaar gaat gebeuren. of je zo'n taterwater en hartenveroveraar blijft.

dikke kus

ik hou van jou

xmama

21:55 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.