08-01-17

hij heeft het toch warm genoeg?

De kop is eraf. De eerste weken waarin ik werk en gezin opnieuw combineerde zijn een feit. toegegeven, na een week of twee krijg je die routine best wel terug in je vingers. met dank aan opa en oma en natuurlijk aan dominique die door zijn flexibele werktijden veel opvangt qua opvang en catering. op maandag en dinsdag doe ik astor redelijk vroeg naar de crèche zodat ik ook wat vroeger kan stoppen. woensdag ben ik thuis. donderdag zorgt dominique voor de babymossel en op vrijdag doen mijn ouders dat. best wel ontroerend om te zien hoe mijn vader elke vrijdagochtend om 8u30 (mét fluohesje) aan pablo's schoolpoort staat om van daaruit de gevulde kinderwagen met de mini over te nemen. 'hij heeft het toch warm genoeg?', vraagt opa dan steevast. elke vrijdagochtend vraagt hij dat. 'hij heeft het toch warm genoeg?' ik kan er mijn klok op gelijk zetten. hij is dus erg bezorgd, ook al is het zijn derde kleinkind. niet slecht geboerd, al zeg ik het zelf: één dochter, drie kleinkinderen. oma en opa hebben best wel lang moeten investeren om astors vertrouwen te winnen. hij was/is namelijk nogal gehecht aan ons en durft al eens te blèren als het niet naar zijn zin is. maar hun doorzettingsvermogen is beloond, want sinds enkele weken gaat hij er ook al eens logeren. dan krijg ik 's morgens de mededeling dat hij heeft doorgeslapen van 20 tot 7u. wtf? en hier slaagt hij er amper in om drie uur aan een stuk te slapen. elke nacht opnieuw wordt hij meermaals wakker en moet hij getroost worden. waaraan ligt dat toch? vorige logeerpartij bij mijn ouders heeft astor 's ochtends zelfs nog tot 10u30 gesoesd bij opa. 10u30! de geschiedenis herhaalt zich. gloria en pablo gingen ook altijd bij opa en oma logeren om eens goed uit te rusten. soit. ik ben vooral blij dat astor een plekje heeft waar hij af en toe eens kan logeren. dat scheelt in onze nachtrust, want soms ben ik echt wel helemaal kapot. ik blijf erbij dat ik dat derde kind onderschat heb. maar ik ben waarschijnlijk vergeten hoe moe ik was bij gloria, toen was er zelf maar één kiddo in the picture. het blijft gewoon een echte onderneming, zo'n huishouden. altijd checken of er eten is, altijd is er wel was - en die vergroot exponentieel met het aantal nachtelijke kots- en kakbuien, altijd is er wel een schoolagenda die moet getekend worden of een klasactiviteit waarvoor geld moet gesponsord worden, altijd is er wel een kindeke met honger, dorst of fundamentele problemen: lees - gloria haar code van haar dagboek moet dringend aangepast worden, want pablo kent haar oude code en gloria wil niet dat hij haar geheimen kent. pablo heeft pijn aan zijn binnenwang. astor krijgt tegelijkertijd drie tanden door. gloria heeft het moeilijk met rekenen en moet voor extra zorg naar de logopedist. astor eet baby jezus op (astor! blijf van baby jezus af!). astor sabbelt op jozef (astor! zet jozef terug in de stal). gelukkig is moeder maria vastgeplakt. andere evenwaardige problemen: pablo is meer verliefd op een meisje uit zijn klas dan op mij. (sorry mama, vergeef je het me?). pablo is boos omdat hij denkt dat er meer pakjes voor gloria onder de kerstboom liggen. gloria heeft ruzie met oemayma en kan daardoor niet meer met franka en helena spelen. pablo wordt uitgelachen door de jongens uit zijn klas omdat hij in de poppenhoek heeft gespeeld. het leven zoals het is. iedereen zorgt voor iedereen. iedereen houdt van iedereen. dat is wat telt.

22:47 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.