15-05-17

paniek (mei 2017)

IMG_0473.JPGwanneer astor aan pablo's haren wil trekken, gilt hij 'paniek'. wanneer astor onderweg is naar pablo's net gemaakte puzzel, gilt hij 'paniek'. wanneer astor de playmobilboot omver kapt, gilt pablo 'paniek'. soms gilt pablo ook 'paniek' terwijl astor gewoon naar de hoek van de kamer kruipt om met zijn playmobildieren te spelen. kruipen, ja. want het kindeke stapt nog niet alleen. achter zijn karretje gaat dat formidabel snel. aan twee andermans handen ook. aan één andermans hand afhankelijk van het evenwicht. twee maanden geleden dacht ik dat astor zeker zou stappen op zijn eerste verjaardag, maar het laat nog even op zich wachten. wat natuurlijk totaal geen probleem is, maar koning boemibol begint met zijn ronde tien kilo's al wat te wegen dus op sommige momenten zou het handig zijn mocht hij op zijn eigen benen staan. kruipen daarentegen gaat als een speer. en sinds enkele weken ook de trap op. 'paniek'dus. zijn alle deuren dicht? ja. in het slot? ja. want een deur die niet in het slot zit, krijgt astor open. astor krijgt alles open. of kapot. één week na de aankoop van mijn nieuwe laptop staat die open op een laag naaitafeltje aan de zijkant van de kamer. ik ga snel even naar de wc. alle deuren zijn in het slot. enkele luttele minuten later arriveer ik opnieuw beneden en zie ik negen (9!) letters op de grond onder het naaitafeltje liggen. wtf? allee, zo van die bovenstukjes van een nieuw geïntegreerd toetsenbord. je moet als volwassene wreed veel moeite doen om die er af te krijgen. maar astor met zijn worstenpollekes dus niet. n-e-g-e-n letters begot. mijn paniek was van korte duur want die kapkes bleken heel makkelijk opnieuw in te klikken. tot ik al mijn kapkes had ingeklikt en ik nog een wit vierkantje over had. dedju. de 'u'. nergens te vinden. dan maar zonder kapke. maar dat typt niet zo makkelijk. in de computerwinkel konden ze mij niet helpen met een extra 'u'. ik zou een heel nieuw toetsenbord moeten kopen. ik had zelfs het gevoel dat ze mij een beetje aan het uitlachen waren. nu ga ik dus door het leven zonder kapke van de 'u'. mocht er iemand een 'u' van een acer aspire f15 op overschot hebben, je weet me te vinden.

IMG_0368.JPGIMG_0463.JPGgloria blijft iets rustiger onder astors hardhandigheid. 'bij mij doet dat geen pijn hoor, mama'. terwijl hij toch uit alle macht aan haar haren trekt. gloria stelt ook voor om hem te verschonen, te voeden en hem uit bed te halen en de trap af te brengen. ondernemende meid, die gloria. pablo wordt in juni vijf. voor zijn vriendjesfeest wil hij in het park een sprookjespad organiseren. dat wordt ook elk jaar vanuit de school georganiseerd waarbij elk klasje op drie verschillende plekken in het park naar een verhaal rond een bepaald thema luistert. pablo wil voor zijn feest dus een mini-versie van dit fijne evenement. gloria zit daar al dagen mee in haar hoofd. elke dag stelt ze tientallen vragen over dat verjaardagsfeest. 'dan hebben we wel extra hulp nodig, hé mama. astor moet dan zeker gaan logeren bij opa en oma. dat is anders veel te moeilijk met die kleine erbij. ik heb met pablo afgesproken dat we als thema dan 'feest' nemen. we moeten dus zeker drie verhalen zoeken die over feesten gaan. we kunnen dan best op voorhand een plannetje maken zodat de kinderen moeten zoeken waar ze naartoe moeten om het verhaaltje te horen. pauline en oemayma willen al meedoen. en misschien moeten we opa ook nog vragen. ah nee, dat gaat niet want die moet voor astor zorgen. papa kan de groep dan misschien begeleiden. en we moeten dan op elke plek een puzzelstuk geven zodat de kinderen op het einde van alle verhalen een puzzel kunnen maken waarop de plek staat waar de schat verborgen is.' ja, gloria. dat is goed, gloria. ga jij dat organiseren, gloria? dan zal ik de taarten bakken.'

hoe bepalend is het om op te groeien in een gezin met drie? hoe bepalend is het om de oudste te zijn? hoe bepalend is het om als middelste jongen op te groeien met een oudere zus? hoe anders zou de energie in ons gezin zijn als gloria een jongen was geweest? hoe schattig vindt gloria haar kleinste broer wanneer ze zelf vijftien is? voorlopig is het best druk, in de zin van 'aandacht-druk' wanneer iedereen op hetzelfde moment thuis is. en slagen we er niet (altijd) in om een soort van zondagochtendrust uit te stralen (buiten de momenten dat ze tv kijken of op de ipad ziten). ze zijn nog altijd niet helemaal getraind in het elkaar laten uitpraten. laten we het voorlopig maar steken op 'enthousiasme'. en de noden van een 13-maander zijn anders dan de noden van een bijna 5-jarige. als het triumviraat plots herleid wordt tot een duo, is alles anders. heel vreemd is het: astor vraagt de meeste aandacht en is het meest bepalend, maar gloria en pablo maken het meeste ruzie zodat ook dat weer heel vermoeiend is. daarbij komt dat pablo een copycat is van zijn zus en alles wil wat zij ook wil of doet waardoor daar zich ook weer wat spanningen situeren. maar het is heel fijn om met de twee grootsten op restaurant te gaan - dan gedragen ze zich wel - en enkele weken geleden gingen we zelfs met ons allen eten bij de indiër. fiere moeder; mijn kind van 13 maanden eet graag indisch (lees: propt rijst, indische kibbelingen en indisch brood in zijn mond en laat de helft ervan op de grond vallen.) ik blijf alles graag onder controle hebben en ik vind het fijn dat we kunnen kiezen voor kwaliteit op alle vlakken, maar af en toe mag de boog voor mezelf wat minder gespannen staan. ik geniet mateloos van de energie van mijn drie wezens. ik besef dat we rijk zijn omdat we gezond zijn en we elkaar hebben. waarom kan ik dat dan niet meer uiten naar mijn kinderen én naar mijn partners. toen ik full speed aan het werken was, was ik vaak kattig omwille van het vele werk en de combinatie met mijn gezin. nu ik (nog) niet aan het werk ben, ben ik vaak kattig omwille van het feit dat ik nog geen werk heb waar ik ten volle voor wil gaan. maar ik prijs me meer dan honderd procent gelukkig met de mensen die mij omringen; stuk voor stuk slimme, grappige en betrouwbare vrienden. vaak mensen die ik al mijn halve leven ken. het maakt me altijd blij te weten dat je samen een deel van je levenswandel hebt afgelegd; dat er iemand is die jou 20 jaar geleden ook al heeft meegemaakt. langs de andere kant zijn er ook nieuwere vrienden waar je op dit moment een gigantische klik mee hebt omdat je in dezelfde fase van je leven zit: kinders, slapeloze nachten, gehos en getrek, evenwicht ...

IMG_0427.JPGde bloesems ruiken heerlijk in de zon. het gras voelt zacht en sappig. zoon één slaapt al twee nachten met zijn echte fender die hij op de rommelmarkt heeft gekocht en waardoor hij zelfgemaakte liedjes ten berde brengt. maar o wee als je lacht (zelfs al je zegt dat je hem toe-lacht, want dan begint hij te piepen- de zoon, niet de gitaar.) zoon twee smeert broccolipuree in zijn haar en lijkt op een mix tussen een konijn en een chinees als hij lacht. en mijn dochter wenst mij slaapwel met de woorden: 'i love you, bitch.' 'euh, excuseer gloria? wat zei je daarnet?' 'i love you bitch'. 'weet je wat dat wil zeggen, liefje?' 'ja, dat ik je heel graag zie.' 'ok, ik zie jou ook graag.'

omg.

22:37 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.