04-09-17

brief aan mijn achtjarige dochter (31 augustus 2017)

lieve gloria,

IMG_1363.JPG

IMG_1336.JPGals er iemand ambassadeur moet worden van het woord 'stralen', ga ik jouw kandidatuur stiekem bovenaan leggen. toegegeven, je hebt je mindere dagen en je kan een stukske zagen, maar als je maar enigszins enthousiast bent, geef je licht. zeker als je mogelijk in het middelpunt van de belangstelling kan staan, zoals daar zijn: spreekbeurten, sportwedstrijden, feestjes en met stip op nummer 1: verjaardagen. hoe fijn kan het zijn om te jarig te zijn. het blijft één van de hoogtepunten van het jaar: mogelijke verjaardagskadootjes, soorten taarten, genodigden voor je klasfeest, genodigden voor het familiefeest, extra activiteiten voor het klasfeest, locatie voor het familiefeest, keuze van de jurk en zo kunnen we nog wel even doorgaan. het valt op dat je gigantisch gegroeid bent. fysiek natuurlijk, je bent nog langer en smaller geworden, maar vooral psychisch ben je gegroeid. na een moeilijk eerste leerjaar, ging het afgelopen schooljaar veel beter. je klas werd gemixt waardoor je je beter op je plek voelde, je kreeg logopedie om je rekenmoeilijkheden aan te pakken en je mocht tijdens je uren naar de 'groene' juf. de frustraties rond het rekenen blijven, je weigert met momenten nog altijd om je aangeboden hulpmiddelen te gebruiken en je reageert toch nog regelmatig overdreven emotioneel als er iets niet van de eerste keer lukt, maar je gaat opnieuw graag naar school en je geniet van de positieve stimulans van je IMG_0824.JPGjuf en de andere leerkrachten die je omringen. wat een verschil met een jaar geleden, toen je 's ochtends meermaals huilend aan de schoolpoort stond. terwijl iedereen je super graag heeft. je springt er wel wat uit. je neemt graag de leiding en je organiseert graag, maar je hebt ook echt wel goede ideeën en organisatietalent. de laatste maanden ben je ook heel erg met astor bezig. dat is altijd al geweest, maar sinds astor groter wordt is het voor jou ook makkelijker om écht met hem bezig te zijn. 'ik zet hem wel op de glijbaan hoor. ik zal hem wel duwen in de schommel. ik smeer wel een boterham voor hem. ik zal zijn jas wel aandoen. ik maak zijn mond wel proper.' ik zorg ervoor dat ik jou zeker niet de hele tijd opzadel met de zorg voor astor, maar ik vertrouw jou er volledig in. en je helpt me ook echt. voor pablo moet je niet mee echt zorgen. die zorgt wel voor zichzelf. en geeft jou tips wanneer je iets niet weet. vooral vestimentaire tips dan. wanneer je twijfelt over de jurk die je aan wil voor je feest, zegt pablo: "misschien moet je die met de eekhoorns aandoen." en dan moet jij al goed nadenken over welke jurk hij bedoelt. pablo weet perfect wat er in jouw kast hangt, welke activiteiten jij wanneer en met wie hebt gepland en wie er in jouw klas zit. en wanneer jij glundert op de première van je kortfilm, plakt pablo naast jou met dezelfde rode wangen van opwinding. betrokkenheid noemen ze dat. en diep vanbinnen vind je dat wel schattig. maar het laatste jaar viel het je ook vaker zwaarder om de oudste te zijn. te meer omdat pablo en astor zo naar jou opkijken en aan jou hangen. dan vlucht je al eens naar je kamer om even alleen te zijn. waarna pablo binnen de minuut onderaan de trap naar boven roept: 'glo-ri-aaaaa. waar ben je?' wat je vooral helemaal gehad hebt, is pablo's lijfelijkheid. hij wil nog altijd niets liever dan samen in bad, samen in bed, samen in de zetel. jij zit duidelijk in een andere fase. soms misbruik je het feit van die 'drukke broers' ook wel eens. dan eis je een avond met ons alleen want 'ik moet al-tijd toegeven aan die kleintjes en ik heb nooit eens rust en als ik naar mijn kamer ga dan staat pablo weer aan de deur. ik wil NU met jullie op restaurant.' en dan liefst op indisch restaurant, want dat is je lievelingseten, vooral dan de indische kaasjes in tomatensaus.
je voorste tanden zijn nu helemaal doorgegroeid, maar nog niet helemaal in verhouding met de rest van je gebit waardoor die tanden redelijk groot uitvallen. je gebit is niet je sterkste kant. eind vorig jaar moest je onder volledige narcose om een tand te trekken met een te diepe wortel, een overbodige tand te trekken en een paar gaatjes te vullen. hopelijk doet dentalia binnen een paar jaar zijn werk. het grootste deel van je groei het afgelopen jaar is dat je je veel bewuster bent geworden van de wereld rond jou. je stelt je vragen over afval, over armoede, over oorlog, over milieu, over liefde. ik heb enorm genoten van onze gesprekken tijdens de vakantie. al wandelend passeerde de hele santeboetiek. je stelt je pertinente vragen over het leven an sich. en dat kan ik alleen maar toejuichen. het maakt niet uit hoe lang je nu weer semi-vegetariër zal blijven - van mij mag je natuurlijk gewoon vlees blijven eten - maar ik vind het wel fijn dat je nadenkt over waar dat vlees vandaan komt en in welke omstandigheden bepaalde kledingstukken gemaakt worden. IMG_0875.JPG
IMG_1301.JPGIMG_0776.JPGje bent heel creatief in je hoofd en bezorgd om andere mensen, lees: ramptoerist. toen er enkele weken geleden een vrouw met een helikopter uit de zee werd gehesen, kreeg dat jouw meer dan volle aandacht. je staat graag op de eerste rij bij dat soort situaties. je staat gewoon graag op de eerste rij. maar je bent ook bezorgd om een meisje dat van de glijbaan valt. het moet niet altijd even spectaculair zijn. het is heerlijk om met jou te koken, kruiden te plukken, te fietsen, te soezen, confituur te maken. je eigen engels is geweldig grappig om te horen. en je zelfgemaakte filmpjes zijn een kopie van de vlogs van zita wauters: beetje tuitmondje en gespeeld volwassen. je droomt ervan om mee te spelen in een ketnet musical of om een stemmetje in te spreken op een cd van het geluidshuis. je zit bijna in split. je leeft op wanneer ik een schattentocht maak voor jou en je vrienden en je bent ten alle tijden kritisch ('mama, die pinata lijkt nu toch echt niet op een acht.' 'ja, liefje ik weet het. sorry. ik heb het geprobeerd.' 'misschien moeten we er een eend van maken.' 'ok, doen we.'). begrijp me niet verkeerd, onze discussies gaan niet altijd zo snel naar een happy end. we kunnen allebei serieus doordraven. papa noemt ons vaak 'de zussen', omdat we zo op elkaars kap kunnen zitten. want jij weet het altijd beter. en ik weet het ook altijd beter. dus wie bindt er in? 

 

IMG_0964.JPG 

lieve gloria, het is fantastisch hoe je bent geworden tot wie je nu bent.
ik zou geen andere dochter willen.
jij bent mijn absoluut lievelingsmeisje met de mooiste zomersproeten.
ik hou van je.
ook als je een briefje met 'fok' op je deur hangt.

(morgen eens vragen wat dat wil zeggen)

kus, mama

 

22:55 Gepost door cien schelkens | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Mooi,mooi, mooi ..

Gepost door: heidi | 05-09-17

Zo schattig. En mooi ! En dat stemmetje voor het geluidshuis... Stiekem ook mijn droom.

Gepost door: Veerle Hoefkens | 05-09-17

De commentaren zijn gesloten.